Montaż finansowy polega na inicjowaniu współpracy różnych podmiotów w zakresie tworzenia podstaw finansowych wspólnych przedsięwzięć inwestycyjnych. Do grona podmiotów kooperujących mogą należeć zarówno prywatne przedsiębiorstwa jak również instytucje publiczne. Współdzielą one swoje zasoby w celu osiągnięcia efektu synergii rozumianego jako sprawniejszą i bardziej efektywną realizację planowanego przedsięwzięcia. Oznacza to, że działania podjęte w ramach montażu finansowego wykraczają poza inżynierię gromadzenia środków i polegają także na aktywnej kooperacji pomiędzy współpracującymi podmiotami w celu osiągnięcia jak najlepszych wyników. Zasoby wykorzystywane w montażu finansowym to nie tylko środki pieniężne. Wkładem poszczególnych podmiotów mogą być również środki trwałe, wartości niematerialne i prawne (w tym licencje i patenty), a także wiedza i umiejętności osób zaangażowanych w przedsięwzięcie.

Montaż finansowy pozwala na realizację przedsięwzięć, które ze względu na swój charakter lub zakres koniecznych do zaangażowania środków byłyby zbyt ryzykowne dla pojedynczego podmiotu. Dotyczy to zwłaszcza inwestycji przeprowadzanych przez jednostki samorządu terytorialnego, które coraz częściej skłaniają się do współpracy z przedsiębiorstwami prywatnymi. Partycypacja przedsiębiorcy wprowadza elementy autoanalizy i autokontroli zmniejszając ryzyko arbitralności i woluntaryzmu w wydatkowaniu środków publicznych. Równocześnie stanowi ona źródło finansowania wspomagające realizację działań zaplanowanych w strategii rozwoju.

Montaż finansowy jest jedną z zasad stosowanych przy udzielaniu dotacji przez Unię Europejską. Jego zastosowanie wiąże się z koniecznością zapewnienia własnego wkładu finansowego w inwestycje oraz pozyskania środków niezbędnych do realizacji projektu. Najpierw projekt finansowany jest z własnych środków, które są następnie refinansowane ze środków pomocowych. W tej sytuacji odpowiedni montaż finansowy syanowi gwarancję zachowania płynności finansowej.